W zakładzie sprzedawcy, przed załadunkiem
Przy przekazaniu przewoźnikowi kupującego w oznaczonym miejscu
Gdy towar znajdzie się na pokładzie statku
Gdy towar znajdzie się na pokładzie statku, a nie w chwili dostarczenia
Co rozstrzyga reguła Incoterms, a czego nie
Incoterms to standardowe warunki dostawy publikowane przez Międzynarodową Izbę Handlową, obecnie w wydaniu Incoterms 2020. Każda trzyliterowa reguła rozdziela obowiązki między sprzedawcę i kupującego: kto organizuje przewóz, kto płaci za który odcinek, kto zajmuje się formalnościami eksportowymi i importowymi oraz w którym momencie przechodzi ryzyko utraty lub uszkodzenia towaru.
Kupujący nie doceniają części dotyczącej ryzyka. Koszty i ryzyko są przypisywane osobno i nie zawsze przechodzą w tym samym miejscu. Reguła może zostawić fracht po stronie sprzedawcy, podczas gdy ryzyko uszkodzenia w transporcie ponosi już kupujący. Jeśli tak wygląda Państwa reguła, na ten odcinek potrzebne jest ubezpieczenie ładunku na Państwa nazwisko lub firmę, i nikt o tym nie przypomni.
Reguła Incoterms ma też węższy zakres, niż zakłada większość umów. Nie przenosi własności, nie ustala warunków płatności, nie mówi, co się dzieje, gdy towar się spóźnia lub jest wadliwy, nie rozstrzyga o prawie właściwym i sama nie czyni nikogo formalnym importerem. Każda z tych kwestii wymaga osobnej klauzuli.
Porównanie reguł
Sześć reguł obejmuje niemal każdą ofertę na sprzęt vape. Tabela opisuje podział obowiązków i nie podaje stawek, bo fracht, cło i obsługę wycenia się dla konkretnej trasy, wagi i kodu towaru.
| Reguła | Gdzie ryzyko przechodzi na kupującego | Kto zamawia transport główny | Kto dokonuje odprawy eksportowej | Kto dokonuje odprawy importowej i płaci cło oraz VAT | Co ukrywa |
|---|---|---|---|---|---|
| EXW | W zakładzie sprzedawcy, przed załadunkiem | Kupujący | Kupujący | Kupujący | Kupujący musi załatwić formalności eksportowe w kraju, w którym może nie mieć żadnej obecności |
| FCA | Przy przekazaniu przewoźnikowi kupującego w oznaczonym miejscu | Kupujący | Sprzedawca | Kupujący | Oznaczone miejsce musi być precyzyjne, bo to w nim przechodzi ryzyko |
| FOB | Gdy towar znajdzie się na pokładzie statku | Kupujący | Sprzedawca | Kupujący | Powstała z myślą o ładunkach masowych i drobnicowych, a nie o kontenerach przekazywanych na kilka dni przed załadunkiem |
| CIF | Gdy towar znajdzie się na pokładzie statku, a nie w chwili dostarczenia | Sprzedawca | Sprzedawca | Kupujący | Ryzyko przechodzi w miejscu nadania, choć fracht opłaca sprzedawca, a wymagane ubezpieczenie ma zakres minimalny |
| DAP | Po dostarczeniu do oznaczonego miejsca przeznaczenia, gotowy do rozładunku | Sprzedawca | Sprzedawca | Kupujący | Kupujący nadal jest importerem i cło oraz VAT mogą go zaskoczyć przy odbiorze |
| DDP | Po dostarczeniu do oznaczonego miejsca przeznaczenia, z opłaconym cłem | Sprzedawca | Sprzedawca | Sprzedawca | Wszystko mieści się w jednej cenie, łącznie z opłatami, których nie widać i których nie da się odzyskać |
Dwa wiersze wymagają komentarza. CIF zobowiązuje sprzedawcę do ubezpieczenia, ale reguła wymaga jedynie minimalnego zakresu ochrony, często mniejszego, niż kupujący wybrałby dla elektroniki użytkowej. Warto wykupić własne ubezpieczenie. Z kolei DDP wydaje się korzystne dla kupującego, bo wraz z towarem przychodzi jedna kwota, i właśnie dlatego jest to reguła najtrudniejsza do skontrolowania.
Odprawa celna i formalny importer
Reguła Incoterms przypisuje obowiązek odprawy towaru. Formalny importer to odrębny krajowy status celny: podmiot wskazany w zgłoszeniu, który odpowiada za zgłoszenie, klasyfikację towaru i ich poprawność. Przy większości reguł kupujący ma obie role i wszystko się zgadza. Problemy pojawiają się na obrzeżach.
Przy EXW kupujący formalnie odpowiada za odprawę eksportową w kraju nadania, której zwykle nie jest w stanie przeprowadzić, więc robi to sprzedawca, a dokumenty nie odpowiadają umowie. Przy DDP sprzedawca musi występować jako importer w kraju przeznaczenia, a sprzedawca bez siedziby w tym kraju może się przekonać, że VAT z tytułu importu nie podlega zwrotowi po jego stronie ani odliczeniu po Państwa stronie. Podatek, który dałoby się odzyskać, staje się wtedy stałym kosztem ukrytym w cenie jednostkowej.
Przed wysyłką towaru warto ustalić na piśmie trzy rzeczy. Wskazać podmiot, który pojawi się w zgłoszeniu celnym. Uzgodnić, kto podaje klasyfikację taryfową i kto ponosi konsekwencje, jeśli zostanie zakwestionowana. Określić, czy cło i VAT z tytułu importu są wliczone w podaną cenę. Jeśli którakolwiek z tych kwestii zmienia Państwa decyzję, warto poprosić spedytora lub agencję celną o wycenę dla rzeczywistego kodu towaru i trasy. Więcej w poradnikach cło przy imporcie sprzętu vape do UE oraz import sprzętu vape z Chin.
Baterie zmieniają charakter przesyłki
Każde urządzenie z ogniwem litowym jest w transporcie towarem niebezpiecznym. Ta kwestia leży poza regułą Incoterms i nie przesuwa się wraz z nią. Podmiot wskazany jako nadawca musi prawidłowo zgłosić towar, przedstawić podsumowanie badań transportowych, zastosować zgodne opakowanie i oznakowanie oraz zaakceptować wynikające z tego ograniczenia co do rodzaju transportu.
Reguła, która czyni Państwa nadawcą, czyni Państwa także odpowiedzialnymi za deklarację techniczną, której mogą Państwo nie być w stanie przygotować. Warto to sprawdzić, zanim przyjmą Państwo regułę, która przenosi obowiązki na Państwa już w miejscu nadania. Nasz poradnik UN 38.3 i wysyłka baterii do waporyzatorów omawia podsumowanie badań i to, kto powinien je posiadać, a na stronie baterie 510 znajdą Państwo nasz asortyment. Dokumentację CE, RoHS, REACH i rozporządzenia UE w sprawie baterii udostępniamy na życzenie, a w kwestii WEEE oferujemy wsparcie. Obowiązki rejestracyjne spoczywają na podmiocie wprowadzającym produkt do obrotu. Więcej na stronie zgodność z przepisami.
Zakup z magazynu w UE jako alternatywa
Cała celna część tej strony przestaje mieć znaczenie, jeśli towar jest już w UE. Przemieszczenie wewnątrzunijne nie wymaga zgłoszenia importowego, nie podlega cłu ani VAT z tytułu importu, więc pozostają tylko pytania, kto zamawia przewoźnika, kto ubezpiecza ładunek i gdzie przechodzi ryzyko.
Warto uczciwie zważyć argumenty. Bezpośredni import może przy dużych wolumenach obniżyć koszt jednostkowy z dostawą i daje kontrolę nad relacją z producentem. Wymaga jednak przejęcia ryzyka klasyfikacji taryfowej, dokumentacji towarów niebezpiecznych, zgłoszenia celnego, ryzyka walutowego i długiego czasu realizacji, zanim cokolwiek się sprzeda. Zakup z magazynu w UE eliminuje to wszystko, a płaci się za to marżą. Empty Vapes dostarcza towar na terenie UE, przyjmuje zamówienia od około 500 sztuk i nie stawia wymogu minimum kontenerowego, więc warto porównać tę marżę z kapitałem obrotowym i obciążeniem administracyjnym, jakie wiąże się z samodzielnym importem.
FAQ
- Czy DDP to zawsze najwygodniejsza opcja dla kupującego?
- Najprościej w odbiorze i najtrudniej w kontroli. Przy DDP sprzedawca organizuje odprawę importową i płaci cło oraz VAT z tytułu importu, a wszystko to mieści się w jednej cenie, której nie da się rozłożyć na części. W UE rodzi to też problem, bo VAT z tytułu importu zapłacony przez sprzedawcę, który nie ma siedziby w kraju przeznaczenia, często trudno odzyskać którejkolwiek ze stron. Warto poprosić o osobne wskazanie, jak traktowane są cło i VAT.
- Dlaczego spedytorzy odradzają EXW i FOB przy ładunkach w kontenerach?
- Obie reguły powstały z myślą o innym sposobie załadunku. EXW zostawia kupującemu odpowiedzialność za odprawę eksportową w kraju, w którym może on nie mieć żadnej obecności prawnej. FOB umieszcza przejście ryzyka przy burcie statku, co nie opisuje kontenera przekazanego w terminalu na kilka dni przed załadunkiem. Reguły ICC Incoterms 2020 wskazują dla przekazania kontenera regułę FCA.
- Czy reguła Incoterms przesądza, kto jest formalnym importerem?
- Sama w sobie nie. Reguła Incoterms przypisuje obowiązek odprawy towaru, ale formalny importer to status celny określony przepisami krajowymi i tym, kto jest wskazany w zgłoszeniu celnym. Zwykle jedno pokrywa się z drugim, a problemy pojawiają się wtedy, gdy tak nie jest. Przed wysyłką towaru warto potwierdzić na piśmie, jaki podmiot zostanie wskazany.
- Czy reguła Incoterms jest potrzebna przy zakupie z magazynu w UE?
- Przy dostawie wewnątrzunijnej nie ma zgłoszenia celnego, więc kolumny dotyczące odprawy nie mają zastosowania. Warunki dostawy i tak warto uzgodnić, bo rozstrzygają, kto zamawia przewoźnika, kto ubezpiecza towar w transporcie i w którym miejscu uszkodzenie przestaje być problemem sprzedawcy. Empty Vapes dostarcza towar na terenie UE bez minimum kontenerowego, co całkowicie eliminuje etap importu.
Źródła
- Dyrektywa 2011/65/UE w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (RoHS) (wersja przekształcona), oficjalny tekst w serwisie EUR-Lex.
- Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), oficjalny tekst w serwisie EUR-Lex.
- Rozporządzenie (UE) 2023/1542 w sprawie baterii i zużytych baterii, oficjalny tekst w serwisie EUR-Lex.
- Dyrektywa 2012/19/UE w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) (wersja przekształcona), oficjalny tekst w serwisie EUR-Lex.
Wskazówki branżowe dla kupców B2B, a nie porada prawna. Empty Vapes dostarcza wyłącznie pusty sprzęt, bez kannabinoidów i bez e-liquidów, wyłącznie w obrocie B2B, 18+ lub 21+ w zależności od rynku. Za rejestrację produktu na rynku, na którym prowadzi sprzedaż, odpowiada kupujący.
